Wat is een spoel (inductor)? Zelfinductie, henry, spoelcodes en toepassingen
Wat is een spoel? Zelfinductie en henry, energieopslag, kleur- en SMD-codes, buck-boost en LC-filters, back-EMF bij relais, vrijloopdiode, Arduino-meter.
Het korte antwoord op de vraag wat is een spoel: een spoel (inductor) is een component die je maakt door een geleidende draad in windingen te wikkelen, en die zich verzet tegen veranderingen in de stroom die er doorheen loopt. Als er stroom loopt, ontstaat er een magnetisch veld om de spoel en slaat de spoel energie op in dat veld; als de stroom probeert af te nemen, geeft hij die energie terug en probeert hij de stroom op gang te houden. Dankzij deze simpele eigenschap vind je spoelen in step-down- en step-upmodules, ruisfilters, radioschakelingen, relais, motoren en transformatoren.
In dit artikel leer je hoe een spoel werkt, wat zelfinductie en de eenheid daarvan, de henry, betekenen, hoe een spoel verschilt van een condensator, hoeveel energie hij opslaat en wat zijn tijdconstante is. Stap voor stap behandelen we het aflezen van waarden uit kleur- en SMD-codes, de rol van spoelen in buck- en boostconverters en LC-filters, back-EMF in relais- en motorspoelen en de diode die dat temt, het schatten van de zelfinductie uit het aantal windingen en het bouwen van een eenvoudige inductiemeter met een Arduino.
Wat is een spoel en hoe werkt hij?
Als er stroom door een draad loopt, ontstaat er een magnetisch veld om de draad. Als je de draad in windingen wikkelt in plaats van recht te laten lopen, tellen de velden van alle windingen op en ontstaat er binnenin de spoel een sterk, geconcentreerd veld. Het interessante is wat er gebeurt als dit veld verandert. Volgens de wet van Faraday wekt een veranderend magnetisch veld een spanning op in de draad; volgens de wet van Lenz werkt die spanning altijd de verandering tegen. Probeer je de stroom te verhogen, dan geeft de spoel een tegenspanning die de stijging vertraagt; probeer je de stroom af te knijpen, dan geeft hij een spanning in dezelfde richting om de stroom te laten doorlopen.
Je kunt het vergelijken met een vliegwiel: een zwaar vliegwiel is moeilijk op gang te brengen en, eenmaal draaiend, moeilijk te stoppen. Een spoel doet hetzelfde voor stroom. Een condensator doet precies het tegenovergestelde voor spanning: hij laat de spanning niet plotseling veranderen. Daarom worden die twee in de elektronica vaak samen gebruikt en gelden ze bijna als tweeling. Als je nog niet over condensatoren hebt gelezen, maakt de gids wat is een condensator deze vergelijking makkelijker te volgen.
| Eigenschap | Spoel (inductor) | Condensator |
|---|---|---|
| Waar slaat hij energie op? | In een magnetisch veld | In een elektrisch veld |
| Welke plotselinge verandering wil hij tegenhouden? | Stroom | Spanning |
| Basisformule | V = L × di/dt | I = C × dV/dt |
| Bij gelijkstroom (DC) | Als een kortsluiting (alleen draadweerstand) | Als een onderbreking (geen stroom) |
| Als de frequentie stijgt | Zijn weerstand (reactantie) stijgt | Zijn weerstand (reactantie) daalt |
| Eenheid | Henry (H) | Farad (F) |
| Symbool | L | C |
Zelfinductie en de eenheid henry
Hoe sterk een spoel zich verzet tegen stroomveranderingen, wordt bepaald door zijn zelfinductie; het symbool is L en de eenheid is de henry (H). De definitie: een spoel heeft een zelfinductie van 1 henry als een stroomverandering van 1 ampère per seconde 1 volt over zijn aansluitingen geeft. Als formule schrijf je V = L × di/dt. Eén henry is in de elektronica een heel grote waarde; in hobbyschakelingen kom je spoelen vooral tegen in het bereik van microhenry (µH) en millihenry (mH).
| Eenheid | In henry | Waar kom je het tegen |
|---|---|---|
| Nanohenry (nH) | 0,000000001 H | Wi-Fi-, Bluetooth- en radioschakelingen, SMD-chipspoelen |
| Microhenry (µH) | 0,000001 H | Buck- en boostmodules, filters, LoRa- en RF-modules |
| Millihenry (mH) | 0,001 H | Audiofilters, relaisspoelen, common-mode-smoorspoelen |
| Henry (H) | 1 H | Smoorspoelen in oude voedingen, wikkelingen van grote transformatoren |
De zelfinductie hangt van vier dingen af: het aantal windingen (N), de doorsnede van de spoel, zijn lengte en het materiaal van de kern erin. Het belangrijkste is het aantal windingen, want de zelfinductie groeit met het kwadraat van de windingen: verdubbel de windingen en de zelfinductie wordt vier keer zo groot. Een ferriet- of ijzerpoederkern in de spoel verhoogt de zelfinductie bij hetzelfde aantal windingen tientallen of zelfs honderden keren, daarom kan een kleine ferrietspoel een hogere waarde hebben dan een grote luchtspoel.
Energie opslaan in een magnetisch veld en de tijdconstante
Een spoel waar stroom doorheen loopt, bewaart E = ½ × L × I² aan energie in zijn magnetische veld. Een vermogensspoel van 33 µH met 3 A erdoor slaat bijvoorbeeld 0,5 × 0,000033 × 9 = ongeveer 150 microjoule op. Dat lijkt weinig, maar een buckconverter vult en leegt deze energie 150.000 keer per seconde en verplaatst zo watts aan vermogen van de ene kant naar de andere. Omdat de energie met het kwadraat van de stroom groeit, wordt de opgeslagen energie vier keer zo groot als je de stroom verdubbelt.
Als je een spoel in serie met een weerstand zet en een spanning aanlegt, springt de stroom niet meteen omhoog; hij stijgt geleidelijk. De snelheid van die stijging wordt bepaald door de tijdconstante: τ = L / R. Een spoel van 10 mH in serie met een weerstand van 100 Ω heeft τ = 0,01 / 100 = 100 µs. Dit is het spoelequivalent van de RC-tijdconstante van een condensator en volgt dezelfde percentages:
| Verstreken tijd | Stroom als deel van de eindwaarde |
|---|---|
| 1 τ | 63% |
| 2 τ | 86% |
| 3 τ | 95% |
| 4 τ | 98% |
| 5 τ | 99% (in de praktijk volledig) |
Inductieve reactantie: hoe gedraagt een spoel zich bij wisselstroom?
Bij gelijkstroom laat een spoel alleen de weerstand van zijn draad zien; die waarde heet DCR (gelijkstroomweerstand) en is bij een goede vermogensspoel enkele tientallen milliohm. Bij wisselstroom blijft de stroom echter veranderen, de spoel verzet zich daartegen en er ontstaat een frequentieafhankelijke weerstand die inductieve reactantie heet: XL = 2 × π × f × L. Een spoel van 10 mH laat bij 50 Hz slechts 2 × 3,14 × 50 × 0,01 = 3,14 Ω zien, maar bij 100 kHz 6283 Ω. Kortom: een spoel laat lage frequenties en gelijkstroom makkelijk door en houdt hoge frequenties tegen. Een condensator doet het omgekeerde; het geheim van filters is de twee samen gebruiken.
Soorten spoelen
| Type | Uiterlijk | Typisch gebruik |
|---|---|---|
| Luchtspoel | Holle wikkeling van dikke draad | Radiozenders, hoogfrequentschakelingen |
| Ferrietstaaf | Draad gewikkeld op een staaf | AM-radioantennes, filters |
| Toroïde (ring) | Gewikkeld op een ringvormige kern | Voedingen, smoorspoelen, weinig magnetische lekkage |
| Axiaal (kleurgecodeerd) | Lijkt op een weerstand, met kleurbanden | Filters, oudere schakelingen, bouwpakketten |
| SMD-chipspoel | Klein rechthoekje, met een code of helemaal zonder opdruk | Telefoons, Wi-Fi- en Bluetooth-modules |
| Vermogensspoel (afgeschermd of niet afgeschermd) | Vierkant of cilindrisch, gemarkeerd met codes zoals 330 of 101 | Buck- en boostmodules, DC-DC-converters |
| Common-mode-smoorspoel | Een ring met twee wikkelingen | Ruisonderdrukking op USB- en voedingsingangen |
| Relais- en solenoïdespoel | Een elektromagneet die een mechanisme aantrekt | Relais, sloten, kleppen, buzzers |
Spoelwaarden aflezen uit kleurcodes
Axiale spoelen lijken sterk op weerstanden en lees je met hetzelfde kleurenschema; het enige verschil is dat de uitkomst in microhenry (µH) is in plaats van in ohm. De eerste twee banden geven de cijfers, de derde de vermenigvuldiger en de vierde de tolerantie. Bruin-zwart-zwart betekent bijvoorbeeld 10 × 1 = 10 µH, bruin-zwart-bruin 10 × 10 = 100 µH, geel-paars-zwart 47 µH en rood-rood-goud 22 × 0,1 = 2,2 µH. Bij de tolerantieband betekent goud ±5%, zilver ±10% en zwart ±20%. Je hoeft de kleuren niet uit je hoofd te leren: vind de cijfers met de kleurcodetool voor weerstanden en lees de uitkomst als µH. Bij sommige spoelen volgens een militaire norm is de eerste band breed en zilverkleurig; die geeft de norm aan en niet de waarde, en sla je bij het aflezen over.
SMD-spoelcodes: wat betekenen 101, 4R7 en 47N?
SMD-vermogensspoelen en chipspoelen hebben meestal een code van drie tekens, en ook hier is de waarde in µH. Bij een code van drie cijfers geven de eerste twee cijfers het getal en geeft het derde aan hoeveel nullen je erachter zet. De letter R markeert de decimale komma in µH en de letter N markeert de decimale komma in nanohenry. In plaats van met de hand te ontcijferen kun je de spoelcodetool gebruiken.
| Code | Berekening | Waarde |
|---|---|---|
| 100 | 10 × 10⁰ | 10 µH |
| 101 | 10 × 10¹ | 100 µH |
| 102 | 10 × 10² | 1000 µH = 1 mH |
| 220 | 22 × 10⁰ | 22 µH |
| 330 | 33 × 10⁰ | 33 µH |
| 4R7 | 4,7 | 4,7 µH |
| R47 | 0,47 | 0,47 µH = 470 nH |
| 47N | 47 nH | 0,047 µH |
| 2N2 | 2,2 nH | 0,0022 µH |
De rol van de spoel in buck- en boostconverters

Schakelende step-down- (buck) en step-up-converters (boost) gebruiken het vermogen van de spoel om energie op te slaan om spanning om te zetten zonder die als warmte weg te branden. In een buckconverter schakelt een transistor tienduizenden keren per seconde aan en uit. Terwijl de transistor aan staat, loopt er stroom door de spoel naar de belasting en slaat de spoel energie op; als de transistor uitgaat, geeft de spoel zijn opgeslagen energie via een diode aan de belasting af om de stroom te laten doorlopen. De uitgangscondensator egaliseert de rimpel. In het ideale geval wordt de uitgangsspanning bepaald door het deel van de tijd dat de transistor aan staat (D, de duty cycle): Vout = D × Vin bij een buck en Vout = Vin / (1 − D) bij een boost. Daarom maakt een module als de LM2596 van 12 V 5 V met een rendement van 80–90%, terwijl een lineaire regelaar zoals de 7805 het verschil van 7 V in warmte omzet.
Bij het kiezen van een spoel zijn de twee belangrijkste waarden de zelfinductie en de verzadigingsstroom (Isat). De stroom door de spoel stijgt en daalt bij elke schakelcyclus een beetje; deze rimpel vind je met ΔI = (Vin − Vout) × D / (f × L). Stel dat een LM2596 op 150 kHz 12 V terugbrengt naar 5 V met een spoel van 33 µH: D = 5 / 12 = 0,42, ΔI = 7 × 0,42 / (150.000 × 0,000033) ≈ 0,59 A. Bij een belasting van 2 A is de piekstroom door de spoel 2 + 0,3 = 2,3 A, en de verzadigingsstroom van de spoel moet daarboven liggen. Een verzadigde spoel verliest plotseling zijn zelfinductie, de stroom stijgt ongecontroleerd en de module wordt heet en gaat piepen. Om de module goed te gebruiken, zie de gids LM2596 step-down-converter.
LC-filter: ruis filteren met een spoel en een condensator
Zet een spoel in serie en een condensator parallel en je krijgt een LC-laagdoorlaatfilter. De spoel houdt hoogfrequente ruis tegen en de condensator sluit de ruis die toch doorkomt kort naar massa. De afkapfrequentie vind je met f = 1 / (2 × π × √(L × C)). Met een spoel van 10 µH en een condensator van 100 µF is de afkapfrequentie ongeveer 5 kHz. De schakelruis van 150 kHz aan de uitgang van een buckmodule is 30 keer zoveel, en dit tweede-orde filter brengt de ruis terug tot ongeveer een duizendste. Bij het voeden van gevoelige analoge metingen, audioschakelingen en RF-modules maakt dit eenvoudige filter een groot verschil.
Dezelfde formule is de basis van LC-resonantieschakelingen: als een spoel en een condensator parallel staan en een stoot energie krijgen, slingert de energie heen en weer tussen die twee en trilt de schakeling op precies deze frequentie. De knop waarmee je op een oude radio een zender kiest, verandert in feite de waarde van een condensator om de resonantiefrequentie af te stemmen. We gebruiken deze oscillatie hieronder om spoelen te meten met een Arduino.
Back-EMF in relais- en motorspoelen en de vrijloopdiode

Relais, motoren, magneetsloten en kleppen zijn allemaal spoelen. Als je ze aanstuurt met een transistor of MOSFET, keert de spoel op het moment dat je de stroom afknijpt zijn spanning om om de stroom te laten doorlopen en geeft hij een hoge piek, zoals in het voorbeeld hierboven. Dit heet back-EMF (tegen-elektromotorische kracht) of inductieve terugslag. De oplossing is heel eenvoudig: sluit een diode in sperrichting over de spoel aan. De kathode van de diode (het uiteinde met de streep) gaat naar de +-aansluiting van de spoel en de anode naar het uiteinde dat met de transistor is verbonden. Terwijl de spoel normaal werkt, staat de diode in sperrichting en doet hij niets; als de stroom wordt onderbroken, circuleert de spoelstroom door de diode en sterft de energie onschadelijk weg.
| Belasting | Aanbevolen bescherming | Opmerking |
|---|---|---|
| Relais van 5 V of 12 V | Diode 1N4007 of 1N4148 | Zit al op het board van kant-en-klare relaismodules |
| Kleine gelijkstroommotor | Schottkydiode 1N5819 en een condensator van 100 nF | De condensator vermindert ook de borstelruis |
| Magneetslot of klep | 1N4007 of de sterkere 1N5408 | Bij grote stromen moet de diode ook een grote stroom aankunnen |
| Motor met een L298N | De ingebouwde diodes van de module | Een kale L298-chip heeft externe diodes nodig |
| Motor met een L293D | Beschermingsdiodes in de chip | De L293 (zonder de D) heeft geen diodes |
De diode heeft een klein neveneffect: omdat de energie van de spoel langzaam wegsterft, laat het relaiscontact iets later los. In de meeste projecten merk je dat niet; waar heel snel loslaten nodig is, wordt een zenerdiode in serie met de diode gezet. Voor diodetypes en de juiste richting zie wat is een diode; voor het aansturen van een relais met een transistor zie wat is een transistor en wat is een relaismodule. Een spoel rechtstreeks op een Arduino-pin aansluiten overschrijdt de stroomgrens van de pin en kan de microcontroller met back-EMF kapotmaken; zet er altijd een transistor of een MOSFET tussen.
De zelfinductie schatten uit het aantal windingen
Als je zelf een spoel wilt wikkelen, kun je de zelfinductie schatten met een berekening. Voor een enkellaagse luchtspoel is de centimeterversie van de formule van Wheeler handig: L (µH) = r² × N² / (22,9 × r + 25,4 × l). Hierin is r de straal van de spoel, l de lengte van de wikkeling (beide in cm) en N het aantal windingen. Als je bijvoorbeeld 50 windingen over 3 cm wikkelt op een buis met een diameter van 2 cm (straal 1 cm): L = 1 × 2500 / (22,9 + 76,2) ≈ 25 µH.
Bij ringkernen (toroïden) is de berekening nog makkelijker, want de fabrikant geeft de AL-waarde van de kern op: L = AL × N². AL wordt meestal gegeven in nH/winding². Wikkel 20 windingen op een ring met AL = 50 nH/winding² en L = 50 × 400 = 20.000 nH = 20 µH. Heb je een bepaalde waarde nodig, draai dan de formule om: N = √(L / AL). De berekening is altijd bij benadering; hoe strak de windingen zitten en de draaddikte veranderen de waarde met enkele procenten, dus de klare spoel meten is het beste.
| Verandering | Effect op de zelfinductie |
|---|---|
| Het aantal windingen verdubbelen | Wordt vier keer zo groot (N²) |
| De straal vergroten | Wordt groter |
| Dezelfde windingen over een grotere lengte verdelen | Wordt kleiner |
| Een ferriet- of ijzerpoederkern toevoegen | Wordt tientallen of honderden keren groter |
| De kern weghalen of een spleet laten | Wordt kleiner, maar de verzadigingsstroom stijgt |
Een spoel meten met een Arduino: de LC-resonantiemethode
De meeste multimeters kunnen geen zelfinductie meten, maar met een Arduino Uno, een LM339-comparator en een paar onderdelen bouw je een handige inductiemeter. Het idee: sluit de spoel parallel aan op een bekende condensator, geef hem kort stroom zodat hij energie opslaat en onderbreek dan de stroom. De schakeling trilt op zijn resonantiefrequentie; de LM339 zet de oscillatie om in een blokgolf en de Arduino meet de halve periode met pulseIn() en rekent terug naar de zelfinductie uit f = 1 / (2π√(LC)).
- Sluit de pin D13 van de Arduino via een weerstand van 220 Ω en een diode 1N4148 aan op de bovenkant van de LC-schakeling.
- Sluit de te meten spoel en een filmcondensator van 2 µF (twee van 1 µF parallel) naast elkaar aan tussen dat bovenste knooppunt en GND.
- Sluit de bovenkant van de LC-schakeling via een weerstand van 1 kΩ aan op de +-ingang van de LM339 en de −-ingang op GND.
- Voed de LM339 vanaf 5V en GND, sluit zijn uitgang aan op D11 en voeg een pull-upweerstand van 1 kΩ toe van de uitgang naar 5V.
- Upload de code, open de Serial Monitor op 115200 baud en bekijk de meting.
1// LC rezonansıyla bobin ölçer / LC resonance inductance meter
2// D13 -> 220 Ω -> 1N4148 -> LC (bobin ve kondansatör paralel) -> LM339 (+) giriş
3// D13 -> 220 Ω -> 1N4148 -> LC tank (coil and capacitor in parallel) -> LM339 (+) input
4// LM339 (-) GND'ye, çıkış D11'e ve 1 kΩ ile 5V'a / LM339 (-) to GND, output to D11 with 1 kΩ to 5V
5
6const int DRIVE_PIN = 13; // LC devresini şarj eden pin / pin that charges the tank
7const int SENSE_PIN = 11; // karşılaştırıcı çıkışı / comparator output
8const double C_FARAD = 2.0e-6; // kondansatörün gerçek değeri (2 µF) / real capacitor value (2 µF)
9
10void setup() {
11 Serial.begin(115200);
12 pinMode(DRIVE_PIN, OUTPUT);
13 pinMode(SENSE_PIN, INPUT);
14}
15
16void loop() {
17 digitalWrite(DRIVE_PIN, HIGH);
18 delay(5); // bobinden akım geçsin, enerji depolansın / let current build up in the coil
19 digitalWrite(DRIVE_PIN, LOW); // akımı kes: LC salınmaya başlar / cut the current: the tank starts ringing
20 delayMicroseconds(100);
21
22 unsigned long halfPeriod = pulseIn(SENSE_PIN, HIGH, 5000); // yarım periyot (µs), 0 = zaman aşımı / half period (µs), 0 = timeout
23 if (halfPeriod > 0) {
24 double f = 1.0e6 / (2.0 * halfPeriod); // frekans (Hz) / frequency (Hz)
25 double L = 1.0 / (4.0 * PI * PI * f * f * C_FARAD); // f = 1 / (2π√(LC)) formülünden / from f = 1 / (2π√(LC))
26 Serial.print("f = ");
27 Serial.print(f, 0);
28 Serial.print(" Hz L = ");
29 Serial.print(L * 1.0e6, 1); // µH cinsinden / in µH
30 Serial.println(" uH");
31 } else {
32 Serial.println("Salinim yok / no oscillation");
33 }
34 delay(500);
35}De nauwkeurigheid hangt grotendeels af van de condensator: C staat direct in de formule, dus meet de echte waarde van de condensator met een multimeter en schrijf die in de regel C_FARAD van de code. Keramische condensatoren veranderen van waarde met spanning en temperatuur, dus een filmcondensator is beter. Met 2 µF rinkelt een spoel van 100 µH op ongeveer 11 kHz en is de halve periode 44 µs. Deze opstelling geeft goede resultaten van ongeveer 50 µH tot enkele tientallen mH; bij heel kleine spoelen stijgt de frequentie en daalt de precisie. Op de Pico bouw je dezelfde schakeling door de uitgang van de LM339 op te trekken naar 3V3. In MicroPython gebruik je time_pulse_us() in plaats van pulseIn():
1from machine import Pin, time_pulse_us
2import math
3import time
4
5drive = Pin(15, Pin.OUT) # 330 Ω ve diyot üzerinden LC'ye / to the tank through 330 Ω and a diode
6sense = Pin(14, Pin.IN) # LM339 çıkışı, 3V3'e 1 kΩ / LM339 output, 1 kΩ pull-up to 3V3
7C_FARAD = 2.0e-6 # kondansatör değeri / capacitor value
8
9while True:
10 drive.value(1)
11 time.sleep_ms(5) # bobin akımı otursun / let the coil current settle
12 drive.value(0) # salınımı başlat / start the ringing
13 half = time_pulse_us(sense, 0, 5000) # ilk LOW yarım periyot (µs), eksi = zaman aşımı / first LOW half period (µs), negative = timeout
14 if half > 0:
15 f = 1e6 / (2 * half)
16 L = 1 / (4 * math.pi ** 2 * f ** 2 * C_FARAD)
17 print("f = %d Hz L = %.1f uH" % (int(f), L * 1e6))
18 else:
19 print("Salinim yok / no oscillation")
20 time.sleep_ms(500)Waarden om te controleren bij het kiezen van een spoel
| Waarde | Betekenis | Waarom het ertoe doet |
|---|---|---|
| Zelfinductie (L) | Waarde in µH of mH | Moet overeenkomen met wat de schakeling nodig heeft |
| Tolerantie | Hoeveel de waarde mag afwijken (±10%, ±20%) | Belangrijk bij filters en resonantieschakelingen |
| Verzadigingsstroom (Isat) | Stroom waarbij de zelfinductie merkbaar daalt | De piekstroom moet eronder blijven |
| Nominale stroom (Irms) | Stroom die hij kan voeren zonder oververhit te raken | De gemiddelde stroom moet eronder blijven |
| Gelijkstroomweerstand (DCR) | Weerstand van de draad | Lager betekent minder warmte en verlies |
| Zelfresonantiefrequentie (SRF) | Frequentie waarbij de spoel zich als een condensator gaat gedragen | De werkfrequentie moet er ver onder liggen |
| Afgeschermd of niet afgeschermd | Of het magnetische veld naar buiten lekt | Een afgeschermde spoel verstoort schakelingen in de buurt minder |
Veelgemaakte fouten en oplossingen
- Een relais aansturen zonder diode: De transistor sneuvelt na een paar schakelcycli of de Arduino reset willekeurig. Sluit een diode in sperrichting over de spoel aan.
- Een spoel vervangen op basis van alleen de zelfinductie: Een kleiner onderdeel met dezelfde µH-waarde verzadigt en oververhit in een buckmodule; controleer ook de verzadigingsstroom.
- SMD-codes verkeerd lezen: Denken dat 330 gelijk is aan 330 µH; het is eigenlijk 33 µH. Gebruik de spoelcodetool om zeker te zijn.
- Kleurcodes als ohm lezen: Bij een axiale spoel is de uitkomst in µH; bruin-zwart-bruin is 100 µH, niet 100 Ω.
- Spoelen naast elkaar plaatsen: Twee niet-afgeschermde spoelen beïnvloeden elkaars velden; monteer ze haaks op elkaar of gebruik afgeschermde types.
- Een piepende module negeren: Een zacht gepiep van een buckmodule betekent meestal dat de spoel overbelast is of verzadigt; verlaag de belasting of gebruik een sterkere module.
Op het eerste gezicht lijkt een spoel op een gewoon wikkeltje draad, maar het is een veelzijdig component dat stroom egaliseert, energie transporteert en ruis filtert. Als je onthoudt dat zelfinductie zich verzet tegen veranderingen in de stroom en dat dit zowel nuttig als gevaarlijk kan zijn, bouw je je relais-, motor- en voedingsprojecten veel veiliger. In de BlueGrays-app vind je projecten voor het schakelen van een 230 V-lamp met een relais, buzzers, stappenmotoren en motorbesturing met de L298N, met schakelschema's en code stap voor stap, en met de spoelcode- en kleurcodetools in het tabblad Tools lees je waarden snel af.
Veelgestelde vragen
Wat doet een spoel?
Een spoel verzet zich tegen plotselinge veranderingen in de stroom en slaat energie op in een magnetisch veld. Daardoor kan hij energie overbrengen in step-down- en step-upmodules, hoogfrequente ruis filteren, samen met een condensator frequenties selecteren in radio's en als elektromagneet beweging opwekken in relais en motoren.
Wat is het verschil tussen een spoel en een condensator?
Een spoel slaat energie op in een magnetisch veld en verzet zich tegen veranderingen in de stroom; een condensator slaat energie op in een elektrisch veld en verzet zich tegen veranderingen in de spanning. Bij gelijkstroom gedraagt een spoel zich als een kortsluiting en een condensator als een onderbreking. Naarmate de frequentie stijgt, neemt de weerstand van een spoel toe terwijl die van een condensator afneemt.
Wat is de eenheid van zelfinductie?
De waarde van een spoel is zijn zelfinductie, gemeten in henry (H). In de elektronica gebruik je vooral millihenry (mH), microhenry (µH) en nanohenry (nH). 1 mH is gelijk aan 1000 µH en 1 µH is gelijk aan 1000 nH.
Wat betekent 101 op een SMD-spoel?
De code 101 betekent de eerste twee cijfers, 10, gevolgd door één nul, en de waarde is in microhenry: 101 = 100 µH. Zo is 100 = 10 µH, 220 = 22 µH, 4R7 = 4,7 µH en 47N = 47 nH.
Waarom sluit je een diode aan over een relaisspoel?
Als de stroom in een relaisspoel wordt onderbroken, geeft de spoel een hoge tegenspanning (back-EMF), en deze piek kan de transistor of Arduino die het relais aanstuurt kapotmaken. Een diode die in sperrichting over de spoel is aangesloten, geeft deze stroom een veilig pad en laat de energie onschadelijk wegvloeien. Kant-en-klare relaismodules hebben deze diode al op het board.
Hoe test je een spoel met een multimeter?
In het weerstandsbereik geeft een gezonde spoel een paar ohm of minder; zie je OL, dan is de draad gebroken. Om de zelfinductie te meten heb je een LCR-meter nodig of een multimeter met een inductiebereik. Heb je die niet, dan kun je met een Arduino, een LM339 en een bekende condensator een benaderde waarde vinden met de LC-resonantiemethode.
Projecten om hierna te bouwen
Alle projecten bekijken
Een buzzer gebruiken
Heb je je ooit afgevraagd hoe een deurbel of alarm geluid maakt? De Arduino laat een kleine buzzer met korte tussenpozen piepen: piep, pauze, piep, pauze.

LED laten knipperen
De allereerste hallo van de elektronica: één LED aan- en uitzetten. De Arduino zet de LED met korte tussenpozen aan en uit, zodat het licht snel knippert.

230V-lamp laten branden met een drukknop
Zolang je de knop vasthoudt, brandt een echte lamp op netspanning, en zodra je loslaat gaat hij uit.

230V-lamp laten branden met een knop (aan/uit)
Wil je een echte lamp uit huis met een klein knopje aan- en uitzetten? Elke keer dat je op de knop drukt, schakelt de Arduino een relais om en gaat de lamp aan; druk je nog een keer, dan gaat hij uit.

230V-lamp laten branden met een afstandsbediening
Zet een echte lamp in huis aan en uit met een tv-afstandsbediening, zonder van de bank te komen.

Een stappenmotor gebruiken
Een motor die stap voor stap draait, precies zo ver als jij wilt, zoals de wijzer van een klok.

Auto met Bluetooth-besturing en L298N
Verander je telefoon in een afstandsbediening en bestuur je eigen robotauto. De Arduino ontvangt via een Bluetooth-module commando's van een afstandsbedieningsapp op je telefoon en laat de wielen…

Obstakelvermijdende robot
Zin om een slim voertuig te bouwen dat zelf zijn weg vindt? De obstakelvermijdende robot scant voortdurend zijn omgeving dankzij de ultrasone sensor voorop.
Meer artikelen
BlueGrays-app
Bouw deze schakeling stap voor stap op je telefoon
Schakelschema, code en onderdelenlijst op één scherm. Meer dan 500 Arduino-, ESP32- en Pico-projecten om te bouwen.
Scan met je telefoon
Richt je camera op de code en de appstore van je telefoon opent.
of open de store

